2007
De Wandeling
De razendsnelle bebossing van dit gebied in de 20e eeuw heeft gediend als inspiratiebron voor de 10 kunstenaars die uit 6 verschillende landen afkomstig zijn. Nederland, Duitsland, Frankrijk, USA (Californië, Massachusets), Korea, China. Het is opnieuw een wandeling geworden met verrassende natuur en verrassende kunstwerken waarbij dit keer uitsluitend het ‘nieuwe’ bos wordt bewandeld. De wandeling begint echter zoals ieder jaar bij de 'gletsjerkuil'. Die vindt u als u bij openluchtmuseum Ellert en Brammert te Schoonoord (Tramstraat) de onverharde weg inrijdt tussen de huisnummers 81 en 83. De Gletsjerkuil: een overblijfsel uit de laatste ijstijd of misschien een gat geslagen door een meteoriet? ( Lees er meer over in de catalogus verkrijgbaar bij VVV kantoren, openluchtmuseum Ellert en Brammert, recreatiecentrum ’t Kuierpadtien en andere adressen). In ieder geval treffen we hier het eerste kunstwerk.
We gaan bij het grote informatiebord rechtdoor, volgen de routepaaltjes en zien links aan de rand van de gletsjerkuil:
1. Gletsjer
Marek Ranis (USA)
Terug in het verre verleden zien we rauwe bergketens opdoemen. Tussen de rotsen en pieken stroomt de gletsjer waarmee een eerste stap werd gezet voor de omwentelingen in het landschap rond Schoonoord. De kunstenaar heeft met 200 boomstammen de contouren van dit landschap opnieuw in beeld gebracht. Om het echt te ervaren wandelen we onder de bergpieken door het kunstwerk heen en komen daarna terug op het pad.
Even rechtdoor en afslaand naar rechts zien we al van verre de lichtgevend groene staken het is het werk:
2. Het perfecte bos
Ruobing Wang (China)
Helder geel, groen en blauw zijn de 160 dode takken die in keurige rijen staan ‘geplant’ tussen de hoog oprijzende bomen. Ze staan een beetje scheef. Het lijkt alsof de wind erover heen strijkt en de dorre takken doet buigen zoals de halmen in een korenveld. Een aanplant die geen wortel schiet maar misschien wel in ons geheugen zal worden opgeslagen.
We vervolgen onze weg, slaan even verder links en direct weer rechts af. Op een open plek zien we:
3. Groene Revolutie
Stefan Ester (D)
Een stoer beeldhouwwerk. Een monument voor de Groene Revolutie, gemaakt van twee flinke stammen larikshout. Een lepel en een spade. Beide symbool voor een handeling die de groene revolutie mogelijk maakte. De spade als kenmerk voor het ruwe handwerk waarmee al die duizenden hectaren woeste grond moesten worden ontgonnen. De lepel als symbool voor de dagelijkse, vaak eentonige, maaltijden die de arbeiders op de been hielden.
We bereiken nu de akkers en slaan linksaf. Een stuk bos steekt als een schiereiland in de zee van de akkers. Hier zien we:
4. Het verleden land
Jos Smink (NL)
Ronde gaten in de grond omringt door zwerfkeien. In de gaten het witte zand van de zandverstuivingen die hier eertijds waren. Het lijkt alsof een langzaam werkende lavastroom het witte zand weer terugdrukt door de humuslaag die hier in de tientallen jaren bos is gevormd. Stilletjes lijken er steeds nieuwe ronde erupties bij te komen. Het verleden land komt weer in beeld
We houden de akker aan onze rechterhand en even verder rusten we wat op een liggende boomstam en kijken naar:
5. Gespiegeld bos
Femke van Dam (NL)
Gespiegeld bos? Schitterend bos is meer op zijn plaats. Honderden spiegeltjes, bevestigd op tientallen slanke dennenbomen weerkaatsen het licht. In een drietal rijen als je goed kijkt. De spiegeltjes, precies het midden van de stam, volgen als het ware de sapstroom in de boom naar boven. Wel een meter of vijf hoog. Soms is het net of je niet naar een spiegeltje kijkt, nee het lijkt wel of je dwars door de boom heenkijkt. Femke maakte er zelf ook een mooi gedicht bij (zie daarvoor de catalogus)
Het pad volgend zien we aan onze linkerhand de ‘Misschien wel Grootste Kei van Drenthe’. Daar staat ook het routepaaltje en we steken hier een stukje heideveld over. Aan de rechterkant een beeld van enorme zwefkeien. ‘Drents Onderonsje’ heet het en is hier enkele jaren geleden geplaatst in het kader van het Zwerfstenenproject. We steken het fietspad recht over. Houden aan onze rechterhand het heideveld en arriveren bij:
6. Het arbeiders’ feestmaal
Andrea Thompson (USA)
De feestdis is gedekt de stoelen geplaatst. Het wachten is op de drankjes en hapjes. In gedachten horen we de vrolijke stemmen van mensen die na harde arbeid eindelijk tijd hebben voor een feestje. Muziek van accordeons. Een heldere vrouwenstem begint met een lied en de gasten vallen in. Het feestmaal kan beginnen. Wij kunnen hier even midden in het aangeplante bos denken aan de mensen die het bos schiepen.
Even terug naar het pad en dan links. Aan de rechter kant een eikenhoutwal. We bereiken de weg gemaakt van zwerfkeien. De zogenaamde flintenweg. Hier links en in het bos:
7. Werkman’s schuilplaats
François Fréchet (F)
Een Indianenkamp? Het doet er enigszins aan denken. De geschilde eikentakken staan echter rond de bomen en vormen zo schuilplaatsen die ook op deze manier vaak door spelende kinderen worden gemaakt. Zijn de schuilplaatsen zijn niet af, of zijn ze lang geleden verlaten en zien we alleen de resten. Moesten de groene revolutionairen zo soms onderdak vinden voor de nacht?
We blijven de flintenweg volgen, steken het fietspad over en zien rechts:
8. Sporen van de voorbijgaande tijd
Ine van Son
Statige boomstammen rijzen tientallen meters hoog op. Ze dragen een soort banieren. Is dit de plaats waar een vergadering zal worden gehouden. Of zijn het voorbereidingen voor een massabijeenkomst. De banieren zijn van katoen. Ze zijn tegen de stammen gedrukt en behandeld met grafiet. Afwrijfsels (rubbings in het Engels). ‘Zo ziet mijn huid er uit’ lijkt elke boom te zeggen.
Nog steeds volgen we de flintenweg die zo moeizaam werd aangelegd. Trouwens ook intensief in gebruik bij mensen die de Pieterpadroute wandelen. Na een paar honderd meter links. Op de kruising een stukje links het bos in:
9. De bomenkijker
Arjen Boerstra (NL)
Een jaar of zestig geleden bouwden ze hier en daar in de bossen ook van dit soort vluchtplaatsen. Nu is de ondergrondse hut in combinatie met foto’s en attributen de woning van plaatjesmaker. Vanaf grote hoogte, ver boven de bomen uit, maak hij foto’s van het bos. Legt de groene revolutie vast. Kijkt ernaar en denkt na over de snelle veranderingen die landschappen in Nederland ondergaan.
We volgen nu het zandpad met links een wat rommelig bos en rechts een open gedeelte met weinig ondergroei en veel monumentale beuken. Al van enige afstand ontwaren we aan de rechter kant witte ‘vlinders’ tussen het groen:
10. Het bos bevaren
Bonggi Park (Korea)
Drie stuks zijn het. Nummer drie zie je pas als je wat verder het bos inloopt. Vlinders? Nee. Lepels aan stukken boomkroon. Een beetje waar. De geelwitte vormen verbeelden peddels. Ze zijn bevestigd aan de bomen en vormen zo een drietal droomboten waarmee de eindeloze zee van nieuw bos kon worden bevaren. Dromend aan een groene toekomst.
Verder langs het zandpad. Recht doemt Gletsjer weer op en de gletsjerkuil. We hebben gewandeld door aangelegde natuur en langs hedendaagse kunstwerken. Mensenwerk en natuur in samenhang.
Mocht u willen reageren ( of voorstellen hebben voor verbetering) mail dan uw opmerkingen naar: info@defluiter.nl